Futbolda bazı cümleler vardır, kolay kurulmaz.
“Kocaelispor tamamen bir takım oldu” cümlesi de işte onlardan biri.
Bugün Kocaelispor, sadece bireysel yetenekleriyle değil; sahaya yayılan takım oyunu, paylaşım ve disiplinle ligin korkulu rüyası haline gelmiş durumda. Artık rakipler arasında şu sözler dolaşıyor:
“Körfez deplasmanı çok zor.”
Haksız da değiller.
Körfez Hodrimeydan, artık sadece bir stat değil; rakipler için psikolojik bir eşik. Orada oynamak zor, oradan puan çıkarmak daha da zor. Çünkü tribün susmuyor, takım düşmüyor.
Bu noktada teknik direktör Selçuk İnan’ın payı büyük. İnanarak, severek ve çalışarak işini yapıyor. Bireysel parlamalardan çok, kolektif aklı önceleyen bir Kocaelispor inşa etti.
Kim oynarsa oynasın, kim çıkarsa çıksın…
Oyun düşmüyor, tempo kaybolmuyor, dinamizm korunuyor.
Bu çok kıymetli.
Elbette her güzel gidişat, sorgulanmamalı anlamına gelmez. Tam aksine, bu seviyede eleştiri daha da değerlidir.
Can Keleş konusu…
Kayserispor maçında Dan Agyei yedek başlıyor.
Sakatlık yok.
D. Churlinov neden 11’de değil?
Maçı izleyen taraftarlar arasında bu sorular sürekli dolaştı. Ve tribünden şu cümleleri duymak insanın içini burkuyor:
“Hoca, Can ve Rivas sevdan seni yakacak.”
Bu sözleri duymak üzücü, çünkü gidişat çok güzel. Umudumuz, Selçuk hocanın bu noktada doğru dokunuşları yapması. Çünkü bu takım, alternatifleriyle daha da güçlü.
Yönetimin hataları olabilir, eleştiriler de olacak. Ama önemli olan; eleştiriden kaçmadan, enerjisini kaybetmeden yoluna devam edebilmesi. Şu ana kadar bu iradeyi görmek umut verici.
Ve elbette tribün…
Hodrimeydan, Türkiye’ye tribün dersi vermeye devam ediyor.
“İtici güç” denir ya…
İşte tam olarak karşılığı bu.
Takım bu noktadaysa, bunun en büyük nedeni taraftardır.
Umarım Süper Lig’de ilk sezonumuzda yakaladığımız bu başarıyı, bu kurumsallığı bozmadan yolumuza devam ederiz. Çünkü Kocaelispor sadece bir futbol takımı değil.
Bu şehrin hüznü de Kocaelispor,
Sevinci de.
Yorumlar